Çocuklarımız gerektiği şekilde eğitim almazlarsa...

Ne ekerseniz, onu biçersiniz! Ne pişirirseniz, onu yersiniz!

Eğer gençliğin ruhunu ekilmeyen bir tarla gibi kendi haline bırakırsanız, orada ısırgan ve diken yetişir. Anne-babaların, çocuklarının aklını ve kalbini güzel şeyler ekmeden kendi haline bırakması, akla ve vicdana uymaz. Hatta böyle bir ihmal, ahlâksızlıktır, cinayettir. Çünkü çocukların iyi terbiye görüp görmemesi meselesi, yalnız anne-babayı ilgilendiren hir mesele olmayıp, aynı zamanda toplumu ve devleti de şiddetle ilgilendiren hayatî bir meseledir.

İstediğiniz kadar kusursuz anayasalar yapın, seçim hususunda halka dilediğiniz kadar haklar tanıyınız. Eğer çocuklarınız gerektiği şekilde eğitim almazlarsa hayata bir hiç olarak atılırlarsa, parlementolar ve bütün hukuk düzeni yerli yerinde olmasına rağmen sosyal hayat yine de sorunlarla dolacaktır.

Bu nesilden gelen memurlar vurdumduymaz, devlet adamları ise siyasi cambaz olur. Milletvekilleri çıkar peşinde koşar.

Okullar yeni neslin kafasını ve kalbini kurutan, kavuran yerler olur. Basın, sokaklarda kendini satışa çıkaran, allı pullu kadınlara döner.

Tok veya aç olan halk kitleleri ise, kendilerine yabancı olan her şeye, özellikle varlıklı sınıfa mensup insanlara karşı nefret, kıskançlık ve intikam duygulan beslemeye başlarlar.

Kaynak: Grigory PETROV, Beyaz Zambaklar Ülkesinde