v
Aslında
o kadar önemli biri olmadığımız ortaya çıktığında neden üzülüyoruz ki? Bunu
temel bir aydınlanma hali olarak ele alabilsek daha iyi olmaz mı? İnanmak
dediğimiz şey sonuçta insanın içinde başlattığı bir eylemdir. Ve güzelliğe,
aşka inanmak kadar ayrılığa da inanmak, hazır olmak gerekir. Yani her
güzelliğin sonunda bir kopuş, ayrılık pusuda bekler. Madem öyle, başımıza gelen
bu gibi tatsızlıklara bizi kendi bilinmeyenlerimizle yüzleştiren hayırlı
felaketler gözüyle bakmamız gerekmez mi? (Sinan)
v
İnsanları
sevmeyen bir yazar, nasıl olur ki?” (Sinan)
v
''İnsan
neden illa, en yakınında duran hayatı seçip, onu yaşamak zorundaki? Halbuki
hayatta öyle güzel şeyler var ki… Her
şey, hayat çok yakın gibi ama aslında değil. Her şey çünkü çok uzak… (Hatice)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder